Historia Krakowa
Najstarsza wzmianka o Krakowie autorstwa kupca z Kordoby Ibrahima-Ibn-Jakuba pochodzi z 965 roku. Na początku XI wieku na wzgórzu wawelskim wybudowano katedrę a w 1038 roku król Kazimierz Odnowiciel uczynił Kraków stolicą Polski. Od tego czasu nastąpił szybki rozwój miasta, powstał Rynek Główny, Sukiennice a całe miasto otoczono obronnym murem. Szczególnie intensywną rozbudowę zanotowano za czasów Kazimierza Wielkiego, założyciela miasta Kaziemierz, później będącego częścią Krakowa. Za panowanie Kazimierza Wielkiego powstały gotyckie kościoły Franciszkanów i Dominikanów, trwała budowa kościoła Mariackiego, kościołów Bożego Ciała i św. Katarzyny na Kazimierzu, przebudowa katedry i zamku na Wawelu, średniowiecznej hali targowej - Sukiennic, ratusza miejskiego i innych budowli użyteczności publicznej. W 1364 r. Kazimierz Wielki powołał Akademię Krakowską, która dała początek Uniwersytetowi Jagiellońskiemu. Wpływ na szybki rozwój Krakowa miało niewątpliwie jego położenie sprzyjające rozwojowi handlu oraz wstąpienie w 1430 roku do Ligi Hanzeatyckiej, sukipające w sumie ponad 150 miast. W XVI wieku w Krakowie wydrukowana została pierwsza książka, otworzono też pierwszą w Polsce pocztę, w tym czasie powstał obronny Barbakan połączony z Bramą Floriańską. W 1596 roku król Zygmunt III Waza przeniósł stolicę z Krakowa do Warszawy, koronacje królewskie jednak nadal odbywały się na Wawelu. W bogatej historii Krakowa nie nie ominęły niestety zniszczenia. Wymienić należy choćby najazd Tatarów z 1241 roku, potop szwedzki w latach 1655-57 czy pożar z roku 1850. W czasie rozbiorów Kraków był pod panowaniem autriackim, ogromne zniszczenia są też efektem II wojny światowej.